An Investigation of the Relationship Between Organizational Learning Management Including Social and Intellectual Capital and the Psychological Empowerment of Female Teachers in Upper Secondary Education

مقدمه و هدف: در محیط‌های آموزشی، مدیریت یادگیری سازمانی با ایجاد فضای مشارکت و اعتماد، زمینه‌ساز ارتقای سرمایه‌های دانشی و توانمندسازی روان‌شناختی معلمان می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه‌ی مدیریت یادگیری سازمانی مشتمل بر سرمایه اجتماعی و سرمایه فکری با توانمندسازی روان‌شناختی معلمان زن دوره دوم متوسطه شهرستان بافت انجام شد تا نقش دارایی‌های دانشی و ارتباطی را در افزایش احساس شایستگی، معنا، خودمختاری و اثرگذاری آنان روشن سازد. روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–همبستگی است. جامعه‌ی آماری شامل همه‌ی معلمان زن دوره‌ی دوم متوسطه شهرستان بافت در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۱۵۰ نفر تعیین شد و با روش تصادفی ساده انتخاب گردید. برای جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه استاندارد سرمایه فکری، سرمایه اجتماعی و توانمندسازی روان‌شناختی استفاده شد. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ بالای ۰.۹۰ تأیید شد. داده‌ها پس از کدگذاری توسط آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین سرمایه فکری و توانمندسازی روان‌شناختی رابطه‌ی مثبت و معناداری وجود دارد و همچنین سرمایه اجتماعی با توانمندسازی معلمان همبستگی مثبت دارد. ضریب همبستگی بین سرمایه فکری و اجتماعی نیز قابل توجه بود که ارتباط این دو زیرنظام یادگیری سازمانی را تأیید کرد. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد در مجموع مدل پژوهش توانست حدود ۴۱ درصد از واریانس توانمندسازی روان‌شناختی را تبیین کند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها بیانگر آن است که توانمندسازی روان‌شناختی معلمان زن تا حد زیادی از سرمایه‌های دانشی و اجتماعی مدارس تأثیر می‌پذیرد. بدین ترتیب، مدیریت یادگیری سازمانی می‌تواند بستری مؤثر برای توانمندسازی روان‌شناختی و توسعه‌ی حرفه‌ای معلمان فراهم آورد.