The Role of Educational Management in Identifying and Improving the Conditions of Non Local Teachers

مقدمه و هدف: نظام آموزش و پرورش در ایران با وجود نقش بنیادین خود با چالش‌های گسترده‌ای در حوزه منابع انسانی، به‌ویژه در مناطق محروم روبه‌روست. یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها وضعیت معلمان غیربومی است که دوری از خانواده، فشارهای اقتصادی و کمبود امکانات رفاهی و آموزشی، کارکرد حرفه‌ای آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این شرایط علاوه بر کاهش انگیزه، کیفیت تدریس و رضایت شغلی آنان را تضعیف کرده و پیامدهای مستقیم بر یادگیری دانش‌آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عمیق عوامل مؤثر بر درخواست انتقال معلمان غیربومی شهرستان زیرکوه و تحلیل ابعاد مختلف مشکلات آنان انجام شد. روش‌شناسی پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کیفی و مبتنی بر مصاحبه نیمه‌ساختاریافته است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان غیربومی شهرستان زیرکوه بود و نمونه‌ها به روش هدفمند انتخاب شدند. مصاحبه‌ها به دلیل محدودیت‌های ناشی از همه‌گیری کرونا به‌صورت غیرحضوری انجام گرفت. پس از اشباع نظری، روند گردآوری داده‌ها متوقف شد. داده‌ها با روش کدگذاری باز تحلیل و برای اطمینان از روایی صوری، سؤالات مصاحبه به تأیید متخصصان حوزه آموزش و پرورش رسید. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی پنج درون‌مایه اصلی و شانزده زیر درون‌مایه درباره مشکلات معلمان غیربومی شد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که مشکلات معلمان غیربومی چندبعدی و درهم‌تنیده‌اند و بر کیفیت تدریس، انگیزه شغلی و مدیریت یادگیری در کلاس اثر مستقیم دارند. نبود امکانات مناسب، فشارهای روانی ناشی از دوری از خانواده و ضعف حمایت سازمانی از مهم‌ترین عوامل کاهش عملکرد حرفه‌ای آنان است. بر این اساس، سیاست‌گذاری در حوزه بهبود زیرساخت ها می‌تواند به افزایش پایداری منابع انسانی در این مناطق کمک کند.