The Role of Smart Schools in Increasing Students’ Enthusiasm for Learning, Mediated by Achievement Motivation, in the Development of Learning Management

مقدمه و هدف: در دنیای امروز، ارتقای کیفیت یادگیری و ایجاد شوق در دانش‌آموزان از مهم‌ترین دغدغه‌های نظام‌های آموزشی به شمار می‌رود. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، هوشمندسازی مدارس است که می‌تواند با بهره‌گیری از فناوری‌های آموزشی، انگیزه و علاقه دانش‌آموزان به یادگیری را افزایش دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوشمندسازی مدارس بر شوق یادگیری دانش‌آموزان با توجه به نقش میانجی انگیزه پیشرفت در توسعه مدیریت یادگیری بوده است. روش‌شناسی پژوهش: روش پژوهش حاضر از حیث هدف، کاربردی و از حیث گردآوری داده‌ها، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان مقاطع مختلف شهرستان محمودآباد در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 15 هزار نفر می‌باشد. بر اساس جدول مورگان، نمونه‌ای به حجم 280 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه هوشمندسازی مدارس شاویردی (1392)، پرسشنامه استاندارد شوق یادگیری آسوده و نوقابی (1401) و پرسشنامه استاندارد انگیزه پیشرفت هلم دیچ و اسپنس (1977) بود. برای تحلیل داده‌ها از آزمون کولموگروف–اسمیرنف جهت بررسی نرمال بودن داده‌ها و روش‌های تحلیل مسیر و رگرسیون با نرم‌افزارهای SPSS26 و Smart PLS3 در سطح معنی‌داری 0.05 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که هوشمندسازی مدارس بر شوق یادگیری دانش‌آموزان اثر مستقیم و معناداری دارد (ضریب مسیر = 0.245). همچنین یافته‌ها بیانگر آن است که هوشمندسازی مدارس از طریق تقویت انگیزه پیشرفت، اثر غیرمستقیم و معناداری بر شوق یادگیری دارد (ضریب مسیر = 2.430). مقایسه دو مدل نشان داد که نقش انگیزه پیشرفت به‌عنوان میانجی، شدت و کیفیت اثر هوشمندسازی مدارس بر شوق یادگیری را افزایش می‌دهد. نتیجه‌گیری: هوشمندسازی مدارس به‌عنوان یک رویکرد نوین آموزشی می‌تواند زمینه‌ساز افزایش شوق یادگیری در دانش‌آموزان باشد. نتایج این پژوهش نشان داد که علاوه بر اثر مستقیم، انگیزه پیشرفت نقش مهمی در تقویت این رابطه ایفا می‌کند. توجه ویژه و سیاست گذاری در این امر می‌تواند به بهبود مدیریت یادگیری و ارتقای کیفیت آموزشی منجر شود.