Investigating the Prediction of Divorce Susceptibility based on Exchange Style, Emotion Self-Regulation, Lifestyle and Sexual Intimacy among Couples in Tabriz City

مقدمه و هدف: هدف از این پژوهش ارائه مدل پیش­بینی­کننده میزان مستعد بودن طلاق بر اساس سبک تبادلی، خودتنظیمی هیجان، سبک زندگی و صمیمیت جنسی در بین زوجین شهر تبریز بود. روش: جامعه آماری تحقیق، افراد متاهل بخش 1 شهر تبریز است که از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده برای حجم نمونه استفاده شده است و از فرمول کوکران برای حجم‌ نمونه برای جوامع نامحدود استفاده گردیده که برابر با 384 نفر است. در این پژوهش برای گردآوری اطلاعات از روش میدانی و با کمک پرسشنامه استفاده شد که برای مستعدبودن طلاق، پرسشنامه میزان بی‌ثباتی ازدواج (احتمال طلاق) ادواردز و همکاران(1987) برای سبک‌تبادلی از پرسشنامه سبک‌تبادل اجتماعی لیپمن ‌و ‌همکاران (2011)؛ برای خودتنظیمی هیجانی از پرسشنامه استاندارد خودتنظیمی هیجانی هافمن ‌و کاشدان (2010)؛ برای سبک‌زندگی از پرسشنامه سبک‌زندگی لعلی و همکاران (1391) و برای صمیمیت جنسی از پرسشنامه استاندارد صمیمیت جنسی (بطلانی، احمدی، بهرامی و شاه‌سیاه، 1389؛ به نقل از فیروزی، 1392) استفاده شده است. به منظور تحلیل داده­ها برای آزمون فرضیات تحقیق از آزمون همبستگی و آزمون رگرسیون استفاده شده است. بدین صورت که در بخش توصیفی از شاخص­های همچون میانگین‌‌،واریانس و انحراف استاندارد و در بخش استنباطی از آزمون رگرسیون استفاده شده است.‌ نتیجه­گیری: نتایج تحقیق حاکی از این است که بین مستعدبودن طلاق با سبک تبادلی در بین زوجین شهر تبریز رابطه معنی­دار و مستقیم وجود دارد. بین مستعدبودن طلاق با خودتنظیمی هیجان در بین زوجین شهر تبریز رابطه معنی­دار و مستقیم وجود دارد. بین مستعد بودن طلاق با سبک زندگی در بین زوجین شهر تبریز رابطه معنی­دار و مستقیم وجود دارد