ปจจยทมอทธพลตอพฤตกรรมการปองกนการตดเชอเอชไอว ของผตองขงชายในเรอนจำทมเพศสมพนธกบชาย Factors Influencing HIV Preventive Behaviors Among Male Prisoners Who Have Sex with Men

บทคัดย่อ วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบหาความสัมพันธ์เชิงทำนายมีกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย เรือนจำแห่งหนึ่ง กรุงเทพมหานคร จำนวน 189 ราย ที่ได้มาจากการสุ่มแบบลูกโซ่ เก็บข้อมูลระหว่างเดือนสิงหาคม ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2567 โดยใช้แบบสอบถามที่กลุ่มตัวอย่างตอบเอง ได้แก่การรับรู้ประโยชน์ของการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี การรับรู้อุปสรรคต่อการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี การรับรู้ความสามารถตนเองต่อการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี อิทธิพลของคู่นอน ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี และพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษา: พฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายภาพรวมอยู่ในระดับสูงเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า พฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีด้านการดำเนินชีวิตประจำวัน และด้านการมีเพศสัมพันธ์ในเรือนจำ ในระดับสูง โดยปัจจัยอิทธิพลของคู่นอน (b = 0.261) ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี (b = 0.236) บทบาททางเพศสัมพันธ์ (b = 0.128) การรับรู้อุปสรรคต่อการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี (b = -0.234) และการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี (b = 0.160) สามารถร่วมทำนายพฤติ*กรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายได้ร้อยละ 32 (R2 = .320, p = <.001) สรุป: ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าผู้บริหาร บุคลากรทางการแพทย์ และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับผู้ต้องขังควรมีกิจกรรมที่ส่งเสริมให้ผู้ต้องขังไม่มีการคล้อยตามคู่นอนในพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี เพื่อเป็นการส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีในกลุ่มผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายในเรือนจำโดยสามารถนำข้อมูลพัฒนาเป็นโปรแกรมที่มีการส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี ลดอุปสรรคต่อการป้องการการติดเชื้อเอชไอวี ร่วมกับการสนับสนุนอุปกรณ์ป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีอย่างเพียงพอ คำสำคัญ: ผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย, แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ, โรคติดเชื้อเอชไอวี, ชาวไทย Abstract Objective: To describe HIV prevention behaviors among male prisoners who have sex with men in prison and to determine factors predicting those behaviors. Method: This study is predictive correlational research. Snowball sampling was used to recruit 189 male prisoners who have sex with men in prisons Bangkok. Data collection was carried out from August to September 2024 using self-administered questionnaires The variables assessed included perceived benefits of HIV prevention, perceived susceptibility to HIV infection, perceived barriers to HIV prevention, self-efficacy in HIV prevention, partner influence, knowledge of HIV prevention, and HIV prevention behaviors. Data analysis was conducted using descriptive statistics and stepwise multiple regression. Results: The results revealed that the overall of the HIV Prevention behaviors of men prisoners who have sex with men was at a high level. Specifically, behaviors related to daily living and sexual activities within the prison were also reported as high. Factors influencing HIV prevention behaviors included partner influence (b = 0.261), knowledge of HIV prevention (b = 0.236), sexual role (b = 0.128), perceived barriers to HIV prevention (b = -0.234), and perceived susceptibility to HIV infection (b = 0.160). These factors collectively predicted 32% of the variance in HIV prevention behaviors among MSM inmates (R² = 0.320, p < .001) Conclusion: This study emphasizes the need for targeted HIV prevention programs for male prisoners who have sex with men. Interventions should reduce partner influence, enhance knowledge, address prevention barriers, and promote healthy relationships. Providing adequate prevention resources in prisons is essential. These efforts support sustainable HIV prevention behaviors. Keywords: HIV, male prisoners , health belief model; Thais