Designing an Indigenous Complexity Leadership Model in Iran’s Public Sector Organizations.

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی بومی رهبری پیچیدگی در سازمان‌های دولتی ایران انجام شده است. با توجه به چالش‌های پیچیده و پویای محیطی که سازمان‌های دولتی با آن مواجه‌اند، ضرورت تدوین الگویی متناسب با بستر فرهنگی و ساختاری این سازمان‌ها بیش از پیش احساس می‌شود. این پژوهش از نظر هدف، ترکیبی از رویکردهای بنیادی و کاربردی است؛ در بُعد بنیادی به شناسایی مؤلفه‌ها و طراحی مدل مفهومی رهبری پیچیدگی پرداخته و در بُعد کاربردی، به بررسی وضعیت موجود در سازمان‌های دولتی کشور تمرکز دارد. روش‌شناسی تحقیق بر پایه فراترکیب کیفی با استفاده از الگوی هفت‌مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو (2007) و تحلیل محتوای سیستماتیک انجام شد. در طی این مراحل، از بین 383 مطالعه اولیه، تعداد 29 پژوهش کیفی منتخب بررسی شد و در نهایت 160 کد نهایی در قالب 29 مفهوم و 5 مقوله اصلی استخراج گردید. مقوله‌های شناسایی‌شده شامل «ویژگی‌ها و صلاحیت‌های رهبر»، «عوامل محیطی و سازمانی»، «رویکردهای تحلیلی و استراتژیک»، «کنش‌ها و پویش‌های سازمانی» و «بستر و فرهنگ سازمانی بومی» می‌باشند. سپس برای اعتبارسنجی و اجماع نظری میان خبرگان، از روش دلفی در چهار دور متوالی استفاده شد و میزان توافق با استفاده از ضریب هماهنگی کندال محاسبه گردید. نتایج شاخص کاپا (753/0) نشان‌دهنده پایایی مطلوب کدهای استخراجی بود. یافته‌ها نشان می‌دهند که رهبری پیچیدگی در سازمان‌های دولتی ایران نیازمند الگویی چندبعدی، زمینه‌مند و پویا است که همزمان به عوامل ساختاری، فرهنگی، شناختی و محیطی توجه کند. این پژوهش با ارائه مدلی بومی، ضمن غنی‌سازی ادبیات نظری، می‌تواند به بهبود توانمندی رهبران سازمانی در مواجهه با پیچیدگی‌های فزاینده و تصمیم‌گیری در شرایط عدم قطعیت کمک نماید.