Ranking the regions of Isfahan based on physical-spatial indicators of sustainable urban transportation using the combined method (TOPSIS - AHP)

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:8.0pt; mso-para-margin-left:0in; text-align:right; line-height:107%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-language:FA;} اصفهان به عنوان یکی از کلان‌شهرهای ایران و دارای ارزش‌های تاریخی‌فرهنگی فراوان نیز با چالش‌های مشابه روبرو شده است. وابستگی به خودرو و توجه نداشتن به توسعه پایدار در سیستم حمل‌ونقل شهری منجر به کاهش کیفیت‌زندگی و بروز مسائل زیست‌‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی در این شهر شده است. بنابرین هدف این پژوهش یافتن شاخص‌های کالبدی توسعه حمل‌ونقل پایدار و رتبه‌بندی مناطق شهراصفهان از نظر دستیابی به حمل‌ونقل پایدار شهری است. در این راستا پس از مرور ادبیات تحقیق 12 شاخص شناسایی شد که مبنای رتبه‌بندی مناطق شهری قرار گرفت. نوع این پژوهش توصیفی تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است. به منظور جمع آوری داده‌ها از شیوه‌های پیمایش‌میدانی و مطالعه اسنادی استفاده شده است. به منظور تحلیل از ابزارهای نرم افزار GIS بهره گیری شد و در راستای رتبه‌بندی مناطق از روش ترکیبی AHP و TOPSIS استفاده شده است. نتایج نشان داد که مناطق شمالی شهر اصفهان وضعیت ضعیف‌تری نسبت به سایر مناطق دارند. منطقه‌های 1 و 3 با ضریب (0.54 و 0.55) بهترین و منطقه 12 با ضریب (0.21) بدترین وضعیت را در شهر اصفهان دارد. در انتها پیشنهادات برای دستیابی به حمل‌نقل پایدار در شهر اصفهان ارائه شد.