Teachers’ Attitudes Towards Inclusive Education in a Cultural Context [Postawy nauczycieli wobec inkluzji edukacyjnej w kontekście różnic kulturowych]

RESEARCH OBJECTIVE: This study aimed to capture cross-cultural differences in teachers’ attitudes toward educational inclusion across Indonesia, Poland, the Republic of Germany, and the Slovak Republic, and to identify the most significant predictors shaping these attitudes. <br></br> <br></br> THE RESEARCH PROBLEM AND METHODS: The main research question focused on differences in three aspects of pro-inclusion attitudes among teachers (N = 666) from four countries, as well as the correlates and predictors of these attitudes. The research employed a quantitative paradigm using standardized measurement tools: MATIES by Mahat, SES by Rosenberg, EQ by Greenberg and colleagues, and the Fun for Teaching Learning Scale by Okada. <br></br> <br></br> THE PROCESS OF ARGUMENTATION: Teachers’ attitudes towards educational inclusion are important factors in determining the success of inclusive education for students with disabilities. Understanding the factors that shape these attitudes is essential from both theoretical and practical perspectives. <br></br> <br></br> RESEARCH RESULTS: The analysis revealed that teachers’ attitudes towards educational inclusion vary across cultures. German teachers exhibited the least favorable attitudes toward inclusion. Teachers in general education schools demonstrated more pro-inclusion attitudes compared to those in special education settings. Gender was not found to be a differentiating factor in attitudes toward inclusion. <br></br> <br></br> CONCLUSIONS, RECOMMENDATIONS AND APPLICABLE VALUE OF RESEARCH: Including students with disabilities is a very difficult and demanding task in modern schools. Successful implementation requires professional preparation and proper organization of space and time, and a strong commitment to individualizing each student’s education. As positive teacher attitudes can enhance the effectiveness of inclusive education, developing such attitudes is vital. Practical interventions should be based on analyzing and strengthening predictors of pro-inclusion attitudes to develop the necessary personal resources. <br></br> <br></br> <b>STRESZCZENIE</b> <br></br> CEL NAUKOWY: Celem przedstawionych badań było uchwycenie różnic międzykulturowych w zakresie postaw wobec inkluzji edukacyjnej prezentowanych przez nauczycieli z Indonezji, Polski, Niemiec i Słowacji oraz wykazanie najbardziej istotnych predyktorów umożliwiających ich rozwój. <br></br> <br></br> PROBLEM I METODY BADAWCZE: Główne pytanie badawcze koncentrowało się wokół różnic w zakresie trzech aspektów proinkluzyjnych postaw prezentowanych przez nauczycieli pochodzących z czterech porównywanych krajów, a także analizy korelatów i predyktorów tych postaw. Badania zostały zrealizowane w paradygmacie ilościowym metodą sondażu diagnostycznego z zastosowaniem wystandaryzowanych narzędzi pomiarowych (N = 666). <br></br> <br></br> PROCES WYWODU: Postawy nauczycieli wobec inkluzji edukacyjnej są istotnym czynnikiem efektywności realizacji tej formy kształcenia uczniów niepełnosprawnych. Eksplorowanie czynników regulujących te postawy jest zagadnieniem istotnym zarówno w kontekście teoretycznym, jak i szczególnie w praktycznym. <br></br> <br></br> WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Jednym z ważnych wniosków płynących z badania jest to, że postawy nauczycieli wobec inkluzji edukacyjnej są kulturowo zróżnicowane. Najmniej przychylne wobec inkluzji postawy przejawiają nauczyciele niemieccy. Bardziej proinkluzywne postawy przejawiają pracownicy szkół masowych w porównaniu z nauczycielami szkół specjalnych. Płeć nie jest czynnikiem różnicującym postawy wobec inkluzji. <br></br> <br></br> WNIOSKI, REKOMENDACJE I APLIKACYJNE ZNACZENIE BADAŃ: Inkluzja edukacyjna uczniów niepełnosprawnych jest bardzo trudnym i wymagającym zadaniem współczesnej szkoły, którego realizacja wymaga profesjonalnego przygotowania personelu oraz właściwej organizacji przestrzeni i czasu, a także dużego zaangażowania w indywidualizację kształcenia każdego ucznia. Postawy wobec inkluzji są czynnikiem, który może wzmacniać efektywność kształcenia inkluzywnego. Rozwijanie pozytywnych postaw nauczycieli jest więc bardzo ważne. Praktyczne oddziaływania winny bazować na analizie predyktorów prointegracyjnych postaw, aby wzmacniać niezbędne zasoby osobiste.