Bruno Jasieński i rewolucja

Tekst ma na celu przebadanie poglądów jednego z najważniejszych polskich poetów dwudziestolecia międzywojennego, wyznającego poglądy komunistyczne, na temat rewolucji. Autorka analizuje utwory Jasieńskiego – i bada ich recepcję – które temat rewolucji podejmują bezpośrednio: Pieśń o głodzie, Słowo o Jakubie Szeli i Pale Paryż. Pokazuje, jak poeta rezygnował z futuryzmu, dochodząc do idei rewolucji, i jak ta idea rozwijała się w jego twórczości: od utraty wiary w maszynową cywilizację i krytyki opartego na niej kapitalizmu, przez studium nierówności społecznych i jej symbolu: głodu, krytykę religii, analizę antyfeudalnej świadomości polskiego chłopstwa czasów rabacji galicyjskiej aż do dogłębnej analizy stosunków klasowych w Europie i projektu nowego komunistycznego porządku.