Risk and its others: Toward an anthropology of “protection” in rural Mongolia

Abstract Anthropological studies of risk have long focused on how people respond to and aim to manage potential harm. But despite its long and important genealogy, this article suggests that risk can pose an analytic blind spot that potentially occludes other ways of understanding how people aim to live well in potentially harmful situations. In doing so, it argues for anthropological attention to a Mongolian “protection” concept: an optimistic idea that imaginatively tethers defense against harm with prospects of living well in the conditions that follow. This approach aims to recast and deepen anthropological understanding of how people conceptualize, deal with, and move beyond harms encountered in everyday life. Товч агуулга Эрсдэлийн талаарх антропологийн судалгаанууд нь болзошгүй аюул, эрсдэлийг хүмүүс хэрхэн ойлгон хүлээж авч, түүнийг хэрхэн даван туулдаг болохыг голлон судалсаар иржээ. Он удаан жилийн энэхүү уламжлалт арга хандлага чухал хэдий ч бид энэхүү өгүүлэлдээ эрсдэлийг дагнан судлах нь аюул эрсдэл тохиолдож болзошгүй нөхцөл байдалд хүмүүс хэрхэн сайн сайхан амьдрахыг зорьж буйг ойлгож болох бусад арга замыг хааж, судалгааны хоосон орон зай бий болгож магадгүй юм гэсэн санааг дэвшүүлсэн болно. Тодруулбал, тус өгүүлэлд монголчуудын ​​“хамгаалалт” гэх цогц ойлголт (concept)‐ыг антропологийн судалгааны арга зүйгээр судлан шинжилж дүгнэв. “Хамгаалалт” гэх цогц ойлголт нь аюултай нөхцөл байдал, гарз хохирол тохиолдоход түүнийг гэтэлж даван туулах хариу үйлдэл хийгээд тийм зүйл тохиолдсон ч дараа нь хэрхэн яаж сайн сайхан амьдрах тухай төсөөлөлд тулгуурласан өөдрөг үзэл санаа юм. Бид энэхүү судалгааны арга хандлагаараа хүмүүс өдөр тутмын амьдралдаа тохиолдож буй аюул эрсдэлийг хэрхэн төсөөлж, түүнийг хэрхэн даван туулж, дасан зохицож амьдарч буй тухай антропологийн судалгааны тогтсон ойлголтыг эргэн харж, шинэчлэн боловсруулах, энэ талын судалгааг улам гүнзгийрүүлэх зорилготой юм. [Буддын шашин; Монгол улс; эрсдэл; хамгаалал; тодорхойгүй байдал] Resumen Los estudios antropológicos de riesgo se han enfocado por largo tiempo en cómo las personas responden a, y tienen como objetivo manejar el daño potencial. Sin embargo, a pesar de su larga e importante genealogía, este artículo sugiere que el riesgo puede generar un punto analítico ciego que potencialmente ocluye otras formas de entender cómo las personas se proponen vivir bien en situaciones potencialmente nocivas. Al hacerlo, argumenta por la atención antropológica a un concepto de “protección” mongoliano: una idea optimista que ata imaginamente la defensa en contra del daño con prospectos de vivir bien en las condiciones que siguen. Esta aproximación tiene como objetivo reestructurar y profundizar el entendimiento antropológico de cómo las personas conceptualizan, afrontan, y se mueven más allá del daño que encuentran en su vida cotidiana. [budismo, Mongolia, riesgo, protección, incertidumbre]