Isolation and study of some physiological behaviors of some actinobacterial isolates from pistachio rhizosphere with antagonistic properties against Phytophthora drechleri

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:auto; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:auto; mso-para-margin-left:0in; text-align:justify; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} بيماريپوسيدگي طوقه و ريشه (گموز) ناشي از گونه­‌هاي مختلف فايتوفتورايکي از مهم‌ترينبيماري‌هايپستهمي‌باشد. گرچهروش‌هاي مختلفي براي مديريت اين بيماري توصيه شده ولي کنترلبيولوژيک بعنوان يک روش سازگاربا محيط زيست مورد توجه قرار گرفته است. در اینتحقیقتأثیرآنتاگونیستی سهاسترینباکتریاییجداسازي شده ازخاك‌هاي شهرستان رفسنجان روي Phytophthoradrechsleri در شرایطآزمایشگاهي مورد بررسی قرار گرفت. جدایه­های 216، 217 و 226بیشترینمیزان هاله بازدارندگی را به ترتیببا 7،5، 5/5میلی‌متر نشان دادند.جهت درک بهتري از مکانیسمکنترل صورت گرفته توسط اين جدایه­ها، آزمايش­هايفيزيولوژيک متعددي از جمله آزمون­هايآنزيمي، آزمون توليد مواد فرار و سيانيد هيدروژن ، تواناييکلونيزهکردن ريشه و تعداد ديگريآزمون انجام پذيرفت. در نهايت اثر اين جدایه­ها در کنترلااومیستبيمارگررویگیاهپسته در شرایطآزمایشگاهی مورد سنجش قرار گرفت و نتايجحاکي از کنترل خسارات بیمارگر در صفات مورد نظر توسط اینجدایه­ها بود. اميد برآن است کهجدایه­هاي منتخب اين آزمون توسط محققان ديگر مورد پايش قرار گرفته و با توجه به پتانسيل مناسب آنها تا مراحل تجاري سازي و يا استفاده از ژن­هاي مناسب جهت تولیدگياهانتراريخته مقاوم به بيمارگر، پيش بروند آزمون­هايآنزيمي، آزمون توليد مواد فرار و سيانيد هيدروژن ، تواناييکلونيزهکردن ريشه و تعداد ديگريآزمون انجام پذيرفت. در نهايت اثر اين جدایه­ها در کنترلااومیستبيمارگررویگیاهپسته در شرایطآزمایشگاهی مورد سنجش قرار گرفت و نتايجحاکي از کنترل خسارات بیمارگر در صفات مورد نظر توسط اینجدایه­ها بود. اميد برآن است کهجدایه­هاي منتخب اين آزمون توسط محققان ديگر مورد پايش قرار گرفته و با توجه به پتانسيل مناسب آنها تا مراحل تجاري سازي و يا استفاده از ژن­هاي مناسب جهت تولیدگياهانتراريخته مقاوم به بيمارگر، پيش بروند