Use of Intravenous Lipid Emulsions in Poisoning in Veterinary Medicine: A Review of the Literature

İntravenöz lipid emülsiyonları (İVLE), 1960'lı yılların başında insanlarda parenteral beslemenin bir parçası olarak kullanılmaya başlanmıştır. İlk kez 1998 yılında, Weinberg ve ark., tarafından ratlarda oluşturulan yağda çözünen bir lokal anestezik olan bupivakain zehirlenmesinde kullanılmış ve bupivakainin letal dozunu %50 artırdığı belirlenmiştir. Aynı araştırmacılar 2003 yılında bupivakain ile kardiyotoksisite oluşturulan köpeklerde İVLE uygulamasından sonra miyokard aktivitesinin arteriyel basıncı 30 mmHg'nın üzerinde tutabilecek seviyeye ulaştığını belirlemişlerdir. O zamana kadar sadece parenteral beslenmenin bir parçası olarak kullanılan İVLE'nin lokal anestetik zehirlenmesinin sağaltımında etkili olabileceği hipotezi, klinik toksikolojide büyük ilgi uyandırmış ve bu çalışmaları pek çok hayvan deneyi ve olgu sunumu takip etmiştir. Bugün İVLE, uluslararası anestezi ve toksikoloji dernekleri tarafından lokal anestetik zehirlenmelerinin sağaltımında yeni bir antidot olarak tedavi kılavuzlarında yerini almıştır. Lokal anestetik zehirlenmelerinde elde edilen bu başarılar, İVLE'nin diğer ilaç zehirlenmelerinde kullanılmasına odaklanmayı sağlamıştır. İnsan hekimliğinde elde edilen başarılı sonuçlara paralel olarak, veteriner hekimlikte de başta ivermektin ve permetrin olmak üzere birçok ilaç zehirlenmesinde İVLE'nin başarılı sonuçlarının bildirildiği olgu sunumları dikkati çekmektedir. Bugün İVLE ile ilgili genel kanı, toksik maddelere maruz kalmış ve tedaviye yanıt vermeyen hastaların sağaltımında oldukça basit, ucuz ve düşük yan etki profiline sahip bu ilacın eklenmesidir. Bu makalede, hayvanlarda zehirlenmelerde İVLE kullanımı hakkında bilgi verilmesi ve literatürün gözden geçirilmesi amaçlanmıştır.