Hepatic Lipidosis in Cats: Traditional Review

Karaciğer hastalığı olan hayvanlarda yetersiz beslenmenin potansiyel nedenleri, anoreksiya, mide bulantısı, kusma, besin sindiriminin, emiliminin ve metabolizmasının bozulması, enerji gereksinimlerinin artması, protein sentezinin bozulması ve protein katabolizmasının artması yer alır. Hepatik lipidozis, kedilerde karaciğer hastalıklarının yaygın bir nedenidir ve en sık teşhis edilen hastalığıdır. Hepatositlerde fazla miktarda lipid birikimi sonucu karaciğer büyümesiyle karakterizedir. Karaciğerin toplam ağırlığının %5'inden fazla trigliserid birikimi sonucunda hepatik lipidosiz oluşmaktadır. Genel olarak orta yaşlı kedilerde görülmesine rağmen her yaştaki kedi etkilenebilir. Hepatik lipidozisin en önemli nedenleri uzun süren açlık, obezite, protein-kalori dengesizliği, spesifik amino asitlerden yetersiz beslenme (karnitin, arjinin.taurin), diabetes mellitustur. Obez kedilerin stresli koşullar altında anoreksik olma olasılığı yüksektir. Açlık sırasında karaciğerde yağ birikerek yağlı karaciğer sendromuna veya kedilerde hepatik lipidoza yol açar. Sendrom, anoreksiya, kilo kaybı, kusma, kas erimesi, sarılık ve artmış serum karaciğer enzim aktivitesi ile karakterizedir. Tedavinin temelini beslenme oluşturur. Beslenme enteral veya parenteral yoldan sağlanabilir. Bağırsak yapı fonksiyonunun korunmasına yardımcı olduğu için mümkün olan her yerde enteral beslenme, parenteral beslenmeye tercih edilir. Enteral beslenme, Hepatik lipidozis sırasında mümkün olduğu kadar erken başlatılmalı ve istemli alım yeniden başlayana kadar sürdürülmelidir. Enteral destek için en yararlı yöntemler nazoözofageal, özofagostomi veya perkütan gastrostomi tüpü yoluyla beslenmedir. Doğru şekilde ve hızlı bir beslenme sağlanırsa iyileşme oranı ciddi oranda yüksek olmaktadır.