The Evolution of the Meaning Attributed to Marriage in Shīʿī Exegesis: A Study of al-Rūm, 21

Bu çalışmada Rûm sûresi 21. âyet bağlamında Şiî tefsirlerden hareketle evliliğe yüklenen anlamın serencamı konu edinilmektedir. Çalışmanın amacı bu tarihi süreçteki paradigma değişiklinin tefsire nasıl yansıdığını müfessirlerin yorumlarını analiz ederek somut bir şekilde ortaya koymaktır. Bu çerçevede araştırmanın problemini, Kur’ân’da geçen sevgi ve merhamet kavramlarına verilen anlamın evlilik olgusuna bakışı hangi yönde değiştirdiği oluşturmaktadır. Bu amacı gerçekleştirmek için öncelikle klasik dönem müfessirleri Tûsî (öl. 460) ve Tabersî (öl. 548) gibi âlimlerin eserleri ele alınmış ardından modern dönemde psikolojik ve sosyolojik tahlillerle ön plana çıkan tefsirler tercih edilmiştir. Bu çerçevede Tabâtabâî (öl. 1981), Cevâd Muğniyye (öl. 1979), Fadlallah (öl. 2010) ve Mekârim Şîrâzî’nin tefsirleri değerlendirilmiştir. Çalışmada yöntem olarak tasviri yöntem ve içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda modern Şiî müfessirlerin “mevedde”, “rahmet” ve “sükûn” kavramlarını literal ve biyolojik temelli değil, psikososyal açıdan değerlendirdikleri tespit edilmiştir.