Venous thromboembolism and the antiphospholipid syndrome

Antifosfolipidni sindrom (APS) je autoimuni protrombotski poremeaj koji se oituje pojavom tromboza i/ili opstetrikih komplikacija, uz trajnu prisutnost antifosfolipidnih protutijela (lupus antikoagulans, antikardiolipinska i anti-2GP1 protutijela).APS moe biti primarni te sekundarni, pri emu se javlja zajedno sa sustavnim autoimunosnim bolestima, osobito sistemskim eritemskim lupusom.Prema novim EULAR/ACR klasifikacijskim kriterijima iz 2023.godine, ulazni kriterij za dijagnozu APS-a jest barem jedan pozitivan test na antifosfolipidna protutijela (aPL) unutar tri godine od identifikacije klinikog kriterija povezanog s aPL.Za klasifikaciju APS, potrebno je ostvariti minimalno tri boda u klinikoj i najmanje tri boda u laboratorijskoj domeni.U patogenezi APS-a prevladava hipoteza o "dva okidaa".Prvi okida ine antifosfolipidna protutijela koja stvaraju protrombotsko stanje, dok drugi imbenik, najee subkliniko oteenje krvnih ila, zastoj krvi ili upala, potie nastanak tromboze.Ova kombinacija dovodi do razvoja kliniki