VAXTINDAN ƏVVƏL DOĞULANLARDA SURFAKTANT TERAPİYANIN SURFAKTANT ZÜLALLARINA TƏSİRİ

Respirator distress sindromu (RDS) vaxtından əvvəl doğulmuş uşaqlarda (VƏDU) ağır fəsadlar və yüksək letallıqla müşayiət olunan patologiyadır, etioloji mexanizmi ağciyər surfaktantının çatışmazlığı və ya inaktivasiyası ilə əlaqədardır. Ekzogen surfaktant terapiyası müasir neonatologiyada standart müalicə yanaşması olsa da, surfaktant zülallarının (SP-A, SP-D) səviyyələrinə təsiri tam aydın deyil. Tədqiqatın məqsədi erkən və təkrar surfaktant terapiyası alan VƏDU-da qan və TBL nümunələrində SP-A və SP-D səviyyələrinin surfaktant terapiyası strategiyasında əhəmiyyətini araşdırmaqdır. Tədqiqata TÇ olan 122 VƏDU daxil edilmişdir. Doğum çəkisinə görə qruplar: ÇAÇ (1000–1500 qr, n=80) və EAÇ (0,05). Qanda SP-A1 göstəriciləri TST alan və almayanlarda yaxın olmuşdur (8,41±13,9nq/ml və 10,06±12,7nq/ml; p>0,05), lakin SP-A2 TST almayanlarda 16,5 dəfə (29,8±23,4nq/ml) yüksək olmuş, TST alanlarda isə cəmi 1,8±1,0nq/ml (p0,05), SP-D2 TST almayanlarda (389,6±108,6nq/ml), TST alanlardan (26,0±0,8nq/ml) 14,9 dəfə yüksək olmuşdur(p