Evaluation of Clinical and Microbiological Features of Intraabdominal Abscesses in A Tertiary Hospital in Türkiye

İntraabdominal apselerde (İAA) etken mikroorganizmaları ve mikrobiyolojik duyarlılığı bilmek, ampirik antibiyotik seçimine rehberlik eder. İAA’ de etkenler, antibiyotik duyarlılığı ve tedavi seçeneklerini araştırmayı amaçladık. Ocak 2020 ile Aralık 2022 arasında intraabdominal apse nedeniyle hastaneye yatırılan ve apse materyali kültürlerinde üreme görülen hastalar risk faktörleri, etken ajanlar, antibiyotik duyarlılıkları ve tedavi seçenekleri açısından retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmaya ortalama yaşı 57,2 yıl (aralığı 22-88) olan 30 erkek (%69,8) ve 13 kadın (%30,2) olmak üzere toplam 43 hasta dahil edildi. On bir hastanın altta yatan hastalığı yoktu, altta yatan hastalıkların çoğunluğunu gastrointestinal durumlar oluşturuyordu (n=11, %25,6). En sık görülen apse bölgesi karaciğerdi (n=19, %44,2), bunu intraperitoneal (n=14, %32,6), retroperitoneal (n=5, %11,6) bölgeler izledi. En sık kullanılan görüntüleme yöntemi 29 hastada (%67,5) bilgisayarlı tomografi (BT) idi. Çalışmaya dahil edilen 43 hastadan toplam 60 mikroorganizma izole edildi. İzole edilen mikroorganizmaların çoğunluğu Gram negatif bakterilerdi (n=42, %70,0). Başlangıçta ampirik antibiyotik tedavisi alan 15 hastada (%34,9), tedavi daha sonra izole edilen mikroorganizmanın direnç profiline göre geniş spektrumlu antibiyotiklere değiştirildi. İntraabdominal apse nedeniyle takip edilen hastalarda kültür sonuçları çıkıncaya kadar uygun ampirik antimikrobiyal tedavi başlanması hayati öneme sahip olabilmektedir. Enfeksiyon etkeni saptandıktan ve direnç durumu belirlendikten sonra etkene yönelik tedavi yapılabilmektedir. Her kurumun kendi antibiyotik direnç durumunu bilmesi ampirik tedavilerde yol gösterici olacaktır.