1950 Sonrası Türk Şiirinde İkinci Yeni Hareketi ve Edip Cansever in Poetikası

Bu çalışmada poetika kavramı tanımlanmış ve Türk edebiyatında poetikanın tarihsel gelişimi incelenmiştir. Tanzimat Dönemi’nden (1860–1896) itibaren edebiyatta yaşanan dönüşümlerle birlikte poetika kavramı görünür hale gelmiş; Servet-i Fünun (1896–1901), Fecr-i Ati (1909–1912) ve Cumhuriyet Dönemi (1923 sonrası) edebi topluluklarında bireyin şiirle kurduğu ilişkiyi belirleyen temel bir estetik öğe olarak değerlendirilmiştir. 1950’li yılların ortalarında doğan İkinci Yeni Hareketi, Türk şiirinde anlam, biçim ve dil açısından köklü bir kırılma yaratmıştır. Bu çalışmada, dönemin önde gelen şairlerinden Edip Cansever’in şiir poetikası ele alınarak, onun 1950 sonrası modern Türk şiirinde bireysel duyarlılığı, çok katmanlı anlam yapısını ve özgün söyleyiş tarzını nasıl geliştirdiği analiz edilmiştir. Cansever’in poetik anlayışı, modern Türk şiirinde birey merkezli bir estetik duyarlılığın temsilcisi olarak değerlendirilmiştir.