In vitro and in vivo Methods Used in Evaluation of Anti-Inflammatory Effect:A Traditional Review

İnflamasyon, canlının her türlü yaralanmaya karşı verdiği olağan bir tepkidir. Bir dizi biyokimyasal olayı içeren, hücresel hasar tarafından tetiklenen, kızarıklık, ısı artışı, şişlik, ağrı ve fonksiyon kaybı ile karakterize, karmaşık bir doku reaksiyonudur. İnflamasyonun gerçekleştiği durumda canlıda hasarlı doku onarılmakta ve yeniden şekillenmektedir. İnflamasyon, organizma tarafından zararlı uyaranları ortadan kaldırmak için alınan koruyucu bir önlem olsa da kontrolsüz olduğu durumda hasara yol açmaktadır. Kontrol altına alınamayan inflamasyon romatoid artrit, diyabet, kanser, nörodejeneratif hastalıklar (Alzheimer vb.) ve aterosklerozun yanı sıra pulmoner, otoimmün ve kardiyovasküler hastalıkların gelişmesine neden olmaktadır. İnflamasyonun kontrol altına alınması için, antiinflamatuar etkili ilaçlar kullanılmaktadır. İnflamatuar, sürece müdahale edebilen antiinflamatuar ilaçlar tedavide önemlidir. Mevcut antiinflamatuar ilaçların yan etkilerinin ve maliyetlerinin fazla olması gibi olumsuzluklar, araştırmacıları yeni alternatif ilaç araştırmalarına yönlendirmektedir. Antiinflamatuar etkili olduğu düşünülen ajanın etkisinin değerlendirilmesinde ilk aşama olarak in vitro ve ardından in vivo yöntemler sıklıkla kullanılmaktadır. İn vitro yöntemler arasında en sık sitokinlerin miktar tayini, Western Blot analizi ve hücre içi oksidatif stres tayin yöntemleri kullanılırken, in vivo yöntemlerden ise karragenan ile oluşturulmuş pençe ödemi ve kroton yağı ile oluşturulmuş kulak ödemi deney modellerinin kullanıldığı görülmektedir. Bu derlemede, genç araştırmacılara yol gösterici olacağı düşünülerek, antiinflamatuar etkinin değerlendirilmesinde kullanılan in vitro ve in vivo yöntemler ile ilgili bilgiler sunulmuştur.