Implementation of Teacher Research Groups in Rural China: A Case Study of a Chinese TRG in a Junior Secondary School

This study examines the implementation of Teacher Research Groups (TRGs) within a resource-limited rural junior secondary school in western China. Guided by Morris’s (1996) curriculum framework adapted into three dimensions of goals and objectives, activities and practices, and effectiveness evaluation, this qualitative case study explores how contextual constraints shape the structure, processes, and outcomes of a Chinese TRG. Data was collected over three months through semi-structured interviews with 12 participants, 24 hours of participant observations, and document analysis. The findings reveal a gap between policy intentions and local enactments: while TRGs are aligned with national reform goals and include diversified activities such as open lessons, peer observations, collective planning, mentorship programs, and theme-based initiatives, their impact is hampered by heavy workloads, symbolic participation, and performative evaluation practices. Context-sensitive adaptations, such as flexible scheduling and blended digital platforms, are critical for sustaining genuine professional learning. The study concludes with policy and practical recommendations, including decentralized autonomy, incentivized engagement, infrastructure investment, and capacity-building workshops. Implications for future research and practice highlight the need for adaptive fidelity in implementing TRGs in rural contexts. В данном исследовании рассматривается внедрение исследовательских групп учителей (ИГУ) в сельской малокомплектной средней школе на западе Китая. Основой для анализа послужила адаптированная модель учебного плана Морриса (1996), включающая три измерения: цели и задачи, деятельность и практики, а также оценку эффективности. В рамках качественного кейс-исследования рассматривается, каким образом контекстуальные ограничения влияют на структуру, процессы и результаты функционирования китайской ИГУ. Сбор данных осуществлялся в течение трёх месяцев с использованием полуструктурированных интервью (12 участников), 24 часов включённого наблюдения и анализа документации. Результаты указывают на наличие разрыва между политическими установками и их реализацией на местах: несмотря на соответствие деятельности ИГУ национальным целям реформирования образования и наличие разнообразных форм работы (открытые уроки, взаимные наблюдения, совместное планирование, наставничество, тематические инициативы), эффективность таких групп снижается из-за высокой учебной нагрузки, формального участия и показного характера оценочных процедур. Для устойчивого профессионального развития критически важна адаптация к контексту, включая гибкое планирование и использование смешанных (офлайн/онлайн) цифровых платформ. В заключение даны рекомендации по политике и практике: расширение автономии на местном уровне, стимулирование вовлечённости, инвестиции в инфраструктуру и организация обучающих семинаров. Также обсуждаются перспективы дальнейших исследований и акцентируется необходимость адаптивного подхода при внедрении ИГУ в сельских школах. Бұл зерттеуде Қытайдың батысындағы шағын жинақты ауыл мектебінде мұғалімдердің зерттеу топтарының (МЗТ) жүргізген зерттеулері қарастырылады. Зерттеу Моррис (1996) ұсынған оқу жоспары моделіне негізделген, бұл модель үш өлшем бойынша бейімделген: мақсаттар мен міндеттер, іс-әрекеттер мен тәжірибелер, сондай-ақ тиімділікті бағалау. Бұл сапалық кейс-зерттеу Қытайдағы МЗТ құрылымының, процестері мен нәтижелерінің қалыптасуына контекстік шектеулер қалай әсер ететінін талдайды. Деректер 12 қатысушымен жүргізілген жартылай құрылымдалған сұхбаттар, 24 сағаттық бақылау және құжаттарды талдау негізінде үш ай бойы жинақталды. Зерттеу нәтижелері саясатта көзделген мақсаттар мен олардың жергілікті деңгейде іске асырылуы арасындағы алшақтықты көрсетеді: МЗТ ұлттық реформа мақсаттарына сәйкес келіп, ашық сабақтар, өзара бақылау, бірлескен жоспарлау, тәлімгерлік бағдарламалар және тақырыптық бастамалар сияқты әртүрлі қызмет түрлерін қамтығанымен, олардың тиімділігі жоғары жүктеме, формалды қатысу және сыртқы көрсеткішке бағдарланған бағалау тәжірибелері салдарынан төмендейді. Контекске бейімделген өзгерістер, мысалы, икемді кесте және аралас цифрлық платформалар шынайы кәсіби дамуды қамтамасыз етуде шешуші рөл атқарады. Зерттеу орталықсыздандырылған автономияны, қатысуға ынталандыруды, инфрақұрылымдық инвестицияларды және әлеуетті арттыру семинарларын қамтитын саяси және практикалық ұсыныстармен қорытындыланды. Болашақ зерттеулер мен тәжірибелердің нәтижелері ауылдық мектептерге МЗТ енгізуде бейімделу принциптерін қадағалау қажеттілігін көрсетеді.