SYSTEMIC RETINOIDS IN THE MANAGEMENT OF MODERATE TO-SEVERE ACNE: A CLINICAL CASE STUDY

Introduction: Acne vulgaris is a multifactorial inflammatory disorder affecting about 9% of the global population, most commonly in those aged 20–29 years. Its pathogenesis involves follicular hyperkeratinization, sebaceous hyperactivity, and immune activation, leading to inflammation and scarring, requiring targeted treatments like retinoids. The aim of this study is to assess the clinical effectiveness of acnekutan in managing severe acne. Materials and Methods: A retrospective case review was conducted using medical records from the dermatovenerology department of City Hospital No. 2, Abai region. The patient's condition was monitored in the CMIS from 2024 to 2025, following clinical guidelines approved by the Ministry of Health of Kazakhstan. Signed informed consent was obtained from both the clinic administration and the patient for publication. Results: After transitioning a patient with severe acne to isotretinoin, a significant clinical improvement was observed. The treatment effectively reduced inflammatory lesions and prevented the formation of new acne elements. Clinical studies have demonstrated that acnekutan targets multiple pathogenic mechanisms of acne and enhances patients' quality of life. In our study, the patient experienced side effects such as skin dryness and a temporary increase in transaminase levels, consistent with global research findings. Conclusion:Isotretinoin remains the preferred treatment for severe acne, ensuring high efficacy and prolonged remission. Careful monitoring and individualized dosing are essential for optimal patient management. Future research should focus on dosing optimization, combination therapies, and treatment resistance mechanisms. Введение: Обыкновенные угри - это многофакторное воспалительное заболевание, которым страдают около 9% населения земного шара, чаще всего в возрасте 20-29 лет. Его патогенез включает в себя гиперкератинизацию фолликулов, гиперактивность сальных желез и активацию иммунитета, что приводит к воспалению и образованию рубцов, требующих целенаправленного лечения, такого как системные ретиноиды. Цель: оценить клиническую эффективность акнекутана в лечении тяжелой формы акне. Материалы и методы: был проведен ретроспективный анализ случая на основе медицинской документации дерматовенерологического отделения Городской больницы №2 УЗ области Абай. Состояние пациента отслеживалось в медицинской информационной системе КМИС в период с 2024 по 2025 год в соответствии с клиническими рекомендациями, утвержденными Министерством здравоохранения Республики Казахстан и соблюдением этических норм. Результаты: после перевода пациента с тяжелым акне на изотретиноин отмечено значительное клиническое улучшение. Препарат эффективно уменьшал воспалительные элементы и предотвращал появление новых высыпаний. Клинические исследования подтверждают, что акнекутан воздействует на основные звенья патогенеза акне и способствует улучшению качества жизни пациентов. В нашем исследовании пациент испытывал побочные эффекты, включая сухость кожи и временное повышение уровня трансаминаз, что соответствует данным мировых исследований. Заключение: Изотретиноин остается предпочтительным методом лечения тяжелой формы акне, обеспечивая высокую эффективность и длительную ремиссию. Важную роль играет тщательный мониторинг побочных эффектов и индивидуальный подбор дозировки. Перспективы дальнейших исследований включают оптимизацию режимов дозирования, оценку комбинированной терапии и изучение механизмов устойчивости к лечению. Кіріспе: кәдімгі безеу-бұл жер шарының шамамен 9% әсер ететін көп факторлы қабыну ауруы, көбінесе 20-29 жаста. Оның патогенезі фолликулалардың гиперкератинизациясын, май бездерінің шамадан тыс белсенділігін және иммунитетті белсендіруді қамтиды, нәтижесінде қабыну және жүйелі ретиноидтар сияқты мақсатты емдеуді қажет ететін тыртықтар пайда болады. Зерттеудің мақсаты: безеудің ауыр түрін емдеудегі акнекутанның клиникалық тиімділігін бағалау. Материалдар мен әдістер: Абай облысының № 2 ДСБ Қалалық ауруханасының дерматовенерологиялық бөлімшесінің медициналық құжаттамасы негізінде жағдайға ретроспективті талдау жүргізілді. Пациенттің жағдайы Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі бекіткен клиникалық ұсынымдарға және этикалық нормалардың сақталуына сәйкес 2024-2025 жылдар аралығында ҚМИС медициналық ақпараттық жүйесінде бақыланды. Нәтижелер: ауыр безеумен ауыратын науқасты изотретиноинге ауыстырғаннан кейін айтарлықтай клиникалық жақсару байқалды. Препарат қабыну элементтерін тиімді түрде азайтып, жаңа бөртпелердің пайда болуына жол бермеді. Клиникалық зерттеулер акнекутанның безеу патогенезінің негізгі буындарына әсер ететінін және пациенттердің өмір сүру сапасын жақсартуға ықпал ететінін растайды. Біздің зерттеуімізде пациент жанама әсерлерді, соның ішінде құрғақ теріні және трансаминазалардың уақытша жоғарылауын бастан кешірді, бұл әлемдік зерттеулерге сәйкес келеді. Қорытынды: изотретиноин жоғары тиімділік пен ұзақ мерзімді ремиссияны қамтамасыз ететін ауыр безеуді емдеудің таңдаулы әдісі болып қала береді. Жанама әсерлерді мұқият бақылау және дозаны жеке таңдау маңызды рөл атқарады. Әрі қарайғы зерттеулердің болашағы дозалау режимдерін оңтайландыруды, аралас терапияны бағалауды және емдеуге төзімділік механизмдерін зерттеуді қамтиды.