Effecting Factors on Surface Temperature of Gandom Beryan: The Hottest Point on Earth

منطقه گندم بریان که به شن سوخته نیز معروف است، توده ای پوشیده از ماگمای بازالتی در شمال شرقی کرمان است که در دل کویر لوت قرار دارد. این منطقه همیشه به دلیل درجه حرارت بالا شناخته شده است. در این مطالعه از سنجش از دور حرارتی و مطالعات میدانی برای اندازه‌گیری دمای سطح منطقه گندم بریان از طریق روش‌های تخمین مستقیم و غیرمستقیم استفاده شد. کوه‌های اطراف لوت در همه جهات نفوذ تصاویر TIR (عکس در ساعت 10 صبح روز چهارشنبه 7 اکتبر 2010) و اندازه‌گیری‌های میدانی رطوبت دریا از اقیانوس هند را محدود می‌کنند و به افزایش خشکی و کاهش جذب سطحی سنگ‌های بازالتی در منطقه کمک می‌کنند. این عوامل منجر به دمای بسیار بالا و طولانی شدن ساعات نور خورشید شده است. به طور کلی موقعیت کویر، عرض جغرافیایی کم، ارتفاع کم و ویژگی های خاص سطح گندم بریان به این شرایط کمک می کند. پس از در نظر گرفتن اصلاحات روزانه و ماهانه، دمای اندازه‌گیری نهایی به حداقل 76 درجه سانتی‌گراد رسید و بر اساس بررسی‌های انجام‌شده، منطقه بازالتی گندم بریان به قطب گرم بالقوه زمین تبدیل شد. توزیع دما بر روی سنگ های بازالتی تحت تأثیر عواملی مانند فرسایش و تکه تکه شدن سنگها در سطح گندم بریان است. در نتیجه، دمای سطح اندازه‌گیری‌شده در بخش جنوبی گندم بریان که توسط سنگ‌های بازالتی تیره و همگن پوشیده شده است، بازتاب حرارتی بالاتری نسبت به بخش شمالی نشان می‌دهد. بنابراین، مقایسه بین فاکتور فوتولومینسانس تولید شده و نقشه ایزوترم این منطقه نشان می دهد که مناطق با شدت شکستگی، دمای سطح پایین تری نسبت به مناطق پیرامونی خود دارند.