Evaluation of the Radiopacities of New Generation Fissure Sealants: An in vitro Study

Amaç: Bu çalışmanın amacı, dijital radyografi yöntemindeki miliamper-saniye (mAs) değerlerindeki değişikliklerin yeni nesil fissür örtücü materyallerinin radyoopasite değerlerine etkisinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada; 4 farklı opak, bir yeni nesil mavi, bir açık yeşil ve bir polimerizasyon öncesi pembe sertleştikten sonra opak olmak üzere toplam 7 farklı rezin içerikli fissür örtücü örneği ile birlikte ortodontik sebeplerle çekilmiş bir üst birinci premolar insan dişine ait mine ve dentin içeren diş kesiti kullanıldı. Çalışmada kullanılmak üzere 8 mm çapında ve 1 mm kalınlığında silindir şeklinde birer örnek hazırlandı. 8 basamaklı aluminyum kademeli kama ve silindir şeklindeki örneklerden, obje-fokal spot mesafesi ve (kiloVolt potansiyeli) kVp değeri sabit tutulup mAs değerleri değiştirilerek (0,35; 0,88; 1,40; 2,80 mAs) her değer için 10 dijital radyografi alındı. Örneklerin radyoopasite değerleri ve bu değerlerin eşdeğer aluminyum kalınlık cinsinden değerleri elde edildi. İstatistiksel analiz için tek yönlü varyans analizi ve Tukey çoklu karşılaştırma testi kullanıldı. Bulgular: mAs değeri sabit tutulduğunda gruplar arası radyoopasite değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık vardır (p<0,001). mAs değerleri değiştirildiğinde grup içi karşılaştırmalarda istatistiksel fark bulunamamıştır (p>0,05). Sonuç: Çalışmamızda kullanılan fissür örtücü materyallerinin radyoopasite değerleri üretici firmalara ve rezin içeriğindeki doldurucu türüne göre farklılık göstermektedir. Buna karşın mAs değerlerindeki farklılık radyoopasite değerlerini etkilememektedir. Bu nedenle mAs değeri artırılarak hastalara fazladan radyasyon verilmesi gereksiz olacaktır. Test edilen 7 fissür örtücü grubundan 3'ü radyoopasite beklentilerini karşılarken, kalan 4 grup karşılayamamıştır. En yüksek değer 4. grupta (Fissured Nova Plus+) gözlemlenirken, en düşük değerler 3. grupta (ClinproTM Sealant) ölçülmüştür.