The effects of different doses of nano zinc oxide on the level of oxidative stress and histopathological changes in the kidneys of rats

هدف: نانواکسید دارای کاربردهای گسترده ای در صنایع، پزشکی و تغذیه است. این نانوذرات به‌راحتی جذب می‌شوند و می‌توانند بر بافت‌های مختلف تاثیر بگذارند. کلیه‌ها به‫دلیل جریان خون بالا ممکن است در برابر سموم آسیب‌پذیر باشند. هدف این مطالعه بررسی تاثیرات نانواکسید روی بر فعالیت آنتی‌اکسیدانتی و تغییرات بافت‌شناسی کلیه در رت‌ها است. مواد و روش‌ها: ۴۲ رت نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به شش گروه (هر گروه ۷) تقسیم شدند: گروه ۱ (نرمال)، گروه ۲ (۵ mg/kg نانواکسید روی)، گروه ۳ (۱۰ mg/kg نانواکسید روی)، گروه ۴ (۲۵ mg/kg نانواکسید روی)، گروه ۵ (۵۰ mg/kg نانواکسید روی) و گروه ۶ (۱۰۰ mg/kg نانواکسید روی). ظرفیت آنتی‌اکسیدانتی تام (TAC)، ظرفیت اکسیدانتی تام (TOS)، گلوتاتیون، مالون دی‌آلدئید (MDA)، آنزیم‌های کبدی و هیستوپاتولوژی کلیه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: دوزهای بالاتر از ۱۰ mg/kg نانواکسید روی به‌طور معنی‌داری TAC و گلوتاتیون را کاهش داد و آسیب بافتی و غلظت MDA و TOS را به‌طور قابل توجهی افزایش داد. دوز ۵ mg/kg نانواکسید روی تاثیر منفی بر تغییرات بافتی و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی نداشت. نتیجه‌گیری: مصرف نانواکسید روی، به‌ویژه در دوزهای بالا، موجب افزایش استرس اکسیداتیو و تغییرات بافتی می‌شود، در حالی‫که در غلظت‌های کم ممکن است اثرات مفیدی داشته باشد.