Geochemia i mikrotermometria inkluzyjna w złożu barytu Orenagil, Turcja

Baryty Orenagil obserwuje się jako wypełnienia przestrzeni, żyły i soczewki niekompatybilne ze skałą macierzystą w obrębie formacji Meydan wiekowej dewonu, należącej do metamorfików Bitlis obserwowanych w strefie szwów Bitlis na północy Sason (Batman, Turcja). Metamorfity Bitlis są ważną jednostką, w której znajduje się wiele złóż minerałów. Ponieważ obszar badań znajduje się bardzo blisko strefy szwu Bitlisa, w terenie intensywnie obserwuje się wpływ tektonizmu. Zespół minerałów składa się z barytu, pirytu, chalkopirytu, hematytu, getytu, magnetytu, bornitu, chalkocytu, kowelinu, malachitu, azurytu i limonitu. Zawartość BaSO4 w próbkach barytu waha się od 25 do 61% wag. i zawiera wysoką zawartość SrO (2,04% wag.). Wtrącenia płynne obserwowane w próbkach barytu są głównie typu dwufazowego bogatego w płyn (ciecz + para). Temperatury homogenizacji wtrąceń płynnych w barytach obserwuje się w szerokim zakresie (169 do 382,1°C), a wartości zasolenia zbierane są w dwóch różnych grupach (0,27–6,9% wag. NaCl i 12,7–20,45% wag. NaCl). Wartości Eu/Eu* (11,20–121,36) barytów wskazują na ekshalacyjne płyny hydrotermalne, natomiast Ce/La > 1 (10,03–54,76) wskazują na ziemskie pochodzenie barytów. Pomimo średniego układu REE barytu i podobnych skał macierzystych, baryt różni się od skał macierzystych pod względem ujemnego piku Ce i silnego dodatniego piku Eu. Trendy wartości REE próbek i wartości barytów na wykresie CeN/SmN–CeN/YbN wskazują, że baryty powstają z wielu źródeł, w tym z wody morskiej i wody meteorycznej.