Traditions of Buddhist epistemological exercises

The theory developed by Dignāga and Dharmakīrti, which analyzes the relationship between objects and subjects in cognition and their logical patterns, is later incorporated Buddhism's structured framework known today as Prama theory. This theory is tiered into three levels, based on the resources of Dignāga and Dharmakīrti, and further additional philosophical arguments expanding upon their ideas. One of the topics of debate in Buddhist epistemology is whether these three levels of Prama theory are independent or interrelated. In this paper, we will briefly examine how Devendrabuddhi’s interpretation has been preserved among the other Buddhist epistemological interpretations. This paper is primarily based on Dharmakīrti’s Pramāṇavarttika and supplemented by other relevant fragments, such as Gelek Palsang’s rNam ‘grel thik chen rigs pa’i rgya mtsho and Tshad ma’i bstan bcos sde bdun gyi rgyan yid kyi mun sel, as well as selected sections from Gendun Drup’s Tshad ma’i bstan bcos chen mo rigs ba’i rgyan. Through these texts, we can trace the development of the core philosophical treatises, their original interpretations, and the ways in which they have been preserved over time. Буддын танин мэдэхүйн онолын (prama) тайлбарлалын уламжлал Хураангуй: Танин мэдэхүй дэх обьект, субьектын харилцаа, тэдгээрийн зүй тогтол, логик хамаарлыг шинжлэн боловсруулсан Дигнага, Дхармакирти нарын үзэл санааг хожим онолын бүтэц, зохион байгуулалтад оруулсан байдаг. Эдүгээ үүнийг буддын судлалд prama онол гэж нэрлэх болжээ. Тус онол гурван эрэмбэтэй бөгөөд Дигнага, Дхармакирти нарын эх сурвалж дахь бичвэрийг философийн нэмэлт аргументаар дэлгэрүүлэн тайлбарлах явцад ийнхүү загварчлагдсан байна. Рrama онолын гурван эрэмбэ үзэл баримтлалын хувьд бүгд бие даасан онол мөн эсэх нь буддын эпистемологид хэлэлцэх нэгэн сэдэв болсоор иржээ. Үүнтэй холбогдуулж буддын эпистемологийн тайлбарууд дундаас Девендрабуддхигийн тайлбарлал хэрхэн уламжлагдан хадгалагдаж ирсэн талаар бид энд товч өгүүлэх болно. Ингэхдээ гол үндэслэл болж байгаа эш баримтыг Дхармакиртийн «Pramāṇavarttika»-аас товчлон авч, холбогдох бусад фрагментуудыг Гэлэгбалсангийн «Тийн тайлбарын их тайлбар», «Долоон аймгийн чимэг», Гэндэндүвийн «Зохист ухааны чимэг» зохиолуудаас түүвэрлэн авав. Үүнээс үндсэн шастарын өгүүлэмж, тухайн эх зохиолын тайлбарлал, түүний уламжлагдан хадгалагдсан байдал зэргийг харж болох юм. Tүлхүүр үгс: prama онол, гурван эрэмбэ, танин мэдэхүйн онолын тайлбарлал, эх сурвалжийн фрагментууд