Does Mirabegron the β3 Agonist Frequently Used in the Treatment of Overactive Bladder Really Affect the Respiratory System Negatively ? A Prospective Study

Abstract Objective Overactive bladder syndrome (OAB) has been defined by the International Continence Society (ICS) as feeling a sudden urge to urinate that mostly runs its course with increased daytime urination and waking up during the night to urinate. we aimed to contribute to the literature by investigating the effects of mirabegron treatment on the respiratory system in patients diagnosed with OAB. Methods The study was conducted on 63 patients diagnosed with OAB.A single dose of 50 mg tablets per day was prescribed to patients diagnosed with OAB to achieve standardization. Treatment was continued for three months. Spirometry and body plethysmography were performed to objectively evaluate the respiratory functions of patients with OAB. Results The spirometry and body plethysmography showed that the FVC value was 102.51 ± 16.99 L before, 101.77 ± 14.17 L at the first month, and 100.52 ± 15.98 L at the third month after mirabegron treatment. There was no statistically significant difference between the FVC value before mirabegron treatment and the FVC value measured at the first month after treatment, between the FVC value measured at the first month of treatment and the third month of treatment, and between the FVC values measured before treatment and the third month of treatment (p = 0.805, p = 1.000, p = 1.000, respectively). Conclusions Our study results show that mirabegron, a β3 agonist, has no negative effect on the respiratory system in patients diagnosed with overactive bladder. Keywords: β3 agonist; Mirabegron; Respiratory; Spirometry; Overactive Bladder Özet Amaç Aşırı aktif mesane sendromu (OAB), Uluslararası Kontinans Derneği (ICS) tarafından, çoğunlukla gündüz idrara çıkma ve gece idrara çıkmak için uyanma ile seyrini sürdüren ani bir idrara çıkma dürtüsü hissi olarak tanımlanmıştır. AAM tanısı alan hastalarda mirabegron tedavisinin solunum sistemi üzerine etkilerini araştırarak literatüre katkı sağlamayı amaçladık. Yöntemler Çalışma, AAM tanısı alan 63 hasta üzerinde gerçekleştirildi. AAM tanısı alan hastalara standardizasyonu sağlamak amacıyla günde tek doz 50 mg tablet reçete edildi. Tedaviye üç ay devam edildi. AAM'li hastaların solunum fonksiyonlarını objektif olarak değerlendirmek için spirometri ve vücut pletismografisi yapıldı. Bulgular Spirometri ve vücut pletismografisinde FVC değerinin mirabegron tedavisi öncesinde 102,51 ± 16,99 L, birinci ayda 101,77 ± 14,17 L, üçüncü ayda ise 100,52 ± 15,98 L olduğu görüldü. Mirabegron tedavisi öncesinde ölçülen FVC değeri ile tedavi sonrası 1. ayda ölçülen FVC değeri arasında, tedavinin 1. ayında ölçülen FVC değeri ile tedavinin 3. ayında ölçülen FVC değeri arasında ve tedavi öncesi ölçülen FVC değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı treatment (sırasıyla p = 0.805, p = 1.000, p = 1.000). Sonuç Çalışma sonuçlarımız, bir β3 agonisti olan mirabegron'un aşırı aktif mesane tanısı alan hastalarda solunum sistemi üzerine olumsuz bir etkisinin olmadığını göstermektedir. Anahtar Kelimeler β3 agonisti; Mirabegron; Solunum; Spirometri; Aşırı aktif mesane