An Overview of Studies on Parental Attitudes towards Vaccination in Türkiye

Giriş: Aşılama, bulaşıcı hastalıklardan korunmada önemli bir yöntem olup 1974 yılından itibaren Genişletilmiş Bağışıklama Programı ile dünya genelinde çocuk ölümlerinin büyük oranda önüne geçilmiştir. Türkiye, bu programı 1981 yılından itibaren uygulamaya başlamış ve yüksek aşı- lama oranlarıyla toplumsal bağışıklığı güçlendirmiştir. Ancak aşıya yöne- lik tereddüt ve reddetme, toplum sağlığı açısından risk oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, 2017-2024 yılları arasında Türkiye’deki ebeveynle- rin aşıya yönelik tutumlarını ve bu tutumları etkileyen faktörleri incele- mektir. Gereç ve Yöntemler: Literatür taraması yöntemi kullanılarak, PubMed, Medline, ScienceDirect, Scopus ve Google Akademik gibi veri tabanla- rında “ebeveyn”, “çocukluk çağı aşıları”, “ebeveyn tutumu”, “aşı reddi”, “aşı takvimi” ve “aşı tereddütü” anahtar kelimeleriyle aramalar yapılmıştır. Bulgular: Çalışmalarda pandemi döneminde aşı tereddütü oranlarının arttığı ve sosyal medyanın bu konuda önemli bir rol oynadığı belirlen- miştir. Ayrıca, ebeveynlerin dijital kaynaklardan edindikleri bilimsel ol- mayan bilgiler aşı tereddütüne katkı sağlamaktadır. Sonuç: Aşıya yönelik tutumlar, sağlık okuryazarlığından, sosyodemog- rafik özelliklerden, bilgi kaynaklarından ve COVID-19 pandemisi gibi fak- törlerden etkilenmektedir.