Exempting Oneself from Knowing Better. Epistemic Laziness and Conspiracy Theories

Celem artykułu jest wyjaśnienie zarzutu skierowanego do zwolenników teorii spiskowych (i innych złych mniemań), że nie powinni zbyt łatwo zwalniać się z obowiązku posiadania lepszej wiedzy. Sugeruję, że istotnym czynnikiem przyczyniającym się do tego zwolnienia może być ich lenistwo epistemiczne. Aby zdefiniować tę wadę, rozważam jej normatywny kontekst. Argumentuję, że opracować teorię lenistwa epistemicznego bez przyjmowania kontekstualizmu normatywnego, jeśli zostanie ono włączone do arystotelesowskiej triady cnoty i dwóch przeciwstawnych wad - pilności, lenistwa i nadgorliwości epistemicznej. Podkreślam potrzebę kompleksowej analizy, która obejmuje zarówno wymiar motywacyjny, jak i roztropnościowy. Z tego powodu lenistwa epistemicznego nie można zredukować wyłącznie do akrazji. Z drugiej strony, pilność epistemiczna wymaga wewnętrznej motywacji miłości do wiedzy, połączonej z odpowiednim zaangażowaniem i powstrzymywaniem się od dalszych dociekań. To rozszerzone ujęcie oferuje kilka nowych podejść do kwestii lenistwa epistemicznego i zwalczania teorii spiskowych.